έγκλημα στο σχολείο

Γράψτε μια αστυνομική ιστορία με θέμα έγκλημα στο σχολείο.
Εκείνο που πρέπει να προσέξετε είναι να περιγράψετε τουλάχιστον ένα πρόσωπο (αν είναι περισσότερα δεν πειράζει καθόλου) και να περιγράψετε το εσωτερικό (τουλάχιστον) του σχολείου.

Ανάμεσα στους ήρωες που θα επιλέξετε θα μπορεί να υπάρχει εκτός από τον εγκληματία ή τους εγκληματίες (!) και ένας ιδιωτικός ερευνητής ή ένας αστυνομικός.

Καλό γράψιμο.

Παρακάτω σας παραθέτω το λεξιλόγιο που είχαμε επεξεργαστεί για την περιγραφή προσώπου.


Λεξιλόγιο για την περιγραφή προσώπου
Γενική εικόνα
γενική εντύπωση: μεγαλόσωμος, μικρόσωμος, μικροκαμωμένος, αδύναμος, γεροδεμένος, θεόρατος, ψηλόλιγνος, λυγερός, λεπτοφυής, όμορφος, πανέμορφος, άσχημος,  κακάσχημος, κακοσούλουπος, κρεμανταλάς, ταλαιπωρημένος, στραβοχυμένος κ.τ.λ.
ηλικία: νέος, μεσήλικας, γέρος, εικοσάρης, τριαντάρης κ.τ.λ.,
ύψος: ψηλός, πολύ ψηλός, ντερέκι, κοντός, πολύ κοντός, νάνος κ.τ.λ.
χρώμα: μαύρο, μελαμψό, μαυριδερό, άσπρο, κόκκινο, κοκκινωπό, σκουροκίτρινο, αρρωστιάρικο, χλωμό κ.τ.λ.
πάχος: λεπτός, αδύνατος, ξερακιανός, παχύς, εύσωμος, χοντρός, παχύσαρκος

κεφάλι-πρόσωπο
σχήμα: στρόγγυλο, ωοειδές (οβάλ), τετράγωνο, μεγάλο, μικρό, πλακομύτικο κ.τ.λ.
μέγεθος: μεγάλο, μικρό κ.τ.λ.
μαλλιά
χρώμα: ξανθά, καστανά, κόκκινα, μαύρα, γκρίζα, άσπρα κ.τ.λ.

είδος: ίσια, με μπούκλες, σπαστά, σγουρά, βουρτσοειδή, άγρια κ.τ.λ.

χτένισμα-κούρεμα: κοντά, μακριά, νόστιμη, αγορίστικο, ξυρισμένα, μοϊκάνα, φαλάκρα, κ.τ.λ.
μέτωπο
πλατύ, στενό, μικρό, μεγάλο

μάτια-βλέμμα
χρώμα: μαύρα, καστανά, γαλανά, γκριζογάλανα, μελιά, καφεκίτρινα, πράσινα κ.τ.λ.

σχήμα: στρόγγυλα, σχιστά, αμυγδαλωτά κ.τ.λ.

χαρακτηριστικά: υγρά, αστραφτερά, λαμπερά, νερένια, εξόφθαλμα, μουντά
φρύδια
λεπτά, παχιά, γαϊτανόφρυδα,  κ.τ.λ.

μύτη
μικρή, μεγάλη, λεπτή, χοντρή, ίσια, γαμψή, γαλλική, καλοσχηματισμένη κ.τ.λ.

μουστάκι
λεπτό, παχύ, περιποιημένο, απεριποίητο, τσιγκελωτό
χείλη
λεπτά, σαρκώδη, στενά, πανιασμένα, μικροσκοπικά κ.τ.λ.
πηγούνι
τριγωνικό, τετράγωνο, μυτερό, θεληματικό κ.τ.λ.
λαιμός
κοντός, ψηλός, λεπτός, χοντρός, μακρύς, σαν κύκνου κ.τ.λ.

8 σχόλια:

  1. Μια φορα στο σχολειο ειχαν κλεψη καποιους υπολογιστες.Την πρωτι μερα μια καθιγιτρια πιγαιναι στους υπολογιστες αλλα ειδαι οτι ελιπαν πειγαι κατεφθιαν στον διεφθιντι και ειπαι την ιστορια .Ο διεφθιντις καλεσε την αστινομια.Οταν ειρθε η αστινομια ροτισαι ολου του μαθητες, ενας μαθητις ειπαι πως χθες το βραδη ειδε ενα κυριο να μπαινει στο σχολειο.Ο μαθητις ειπαι πως ο κυριος φορουσε πρασινι μπλουζα και γκρι παντελονικαι ειχαι μουστακι.Οταν φιγαναι η αστινομει ειπαν στο διεφθιντι οτι θα τον ψαξουν τον κλεφτη .
    Μετα απο μια βδομαδα ειχαν πιασει τον κλεφτει,η δηκη ειπαι πως ο κλεφτεις θα μπει 20 χρονια φυλακι,η υπολογιστες βρεθικαν στο σπιτι του.

    Χρηστος Τενεκετζης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπραβο Χρήστο ωραία ιστορία:)

      Λυδία Τουλουμίδου

      Διαγραφή
  2. ΜΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ (α΄ μέρος)

    Κυκλοφορούν κάποιες φήμες στο σχολείο ότι ένα παιδί κλέβει διάφορα αντικείμενα από τους μαθητές, από τους καθηγητές ακόμα και από τις τάξεις. Εγώ υποψιάζομαι τον Ρόμπερτ γιατί όποτε του ζητάω να μου δανείσει ένα στυλό κρύβει την κασετίνα του ή κάνει πως δεν ακούει. Βέβαια είναι ύποπτος και ο Τζάστην ο οποίος κάθε μέρα όλο και περισσότερα μολύβια και στυλό έχει στην κασετίνα του.
    Τέλος πάντων. Εγώ αποφάσισα όποιος και εάν είναι να τον ανακαλύψω! Δε θα αφήσω έτσι την κατάσταση! Από αύριο ξεκινάω δράση!
    Σήμερα στο σχολείο δεν άφησα στιγμή από τα μάτια μου τους δυο υπόπτους, το Ρόμπερτ και τον Τζάστην. Την δεύτερη ώρα λοιπόν προσποιήθηκα ότι το στυλό μου δεν γράφει και πήγα γρήγορα να ζητήσω στυλό από τον Ρόμπερτ. Μόλις σηκώθηκα όρθια η κυρία με αγριοκοίταξε και μου έκανε νόημα να ξανακαθίσω στη θέση μου. Ήθελα να της πως ότι θέλω να δανειστώ ένα στυλό αλλά αυτή ήρθε φορτσάτη προς τη θέση μου, μου άρπαξε το στυλό από τα χέρια και τράβηξε με αυτό μια μεγάλη γραμμή στο πρόχειρο λέγοντας: «αφορμή έψαχνες να σηκωθείς έτσι;» Εγώ τότε σώπασα και αυτή ρίχνοντάς μου μια άγρια ματιά συνέχισε το μάθημά της. Σε λίγο χτύπησε το κουδούνι για διάλειμμα. Όλοι πήραμε τα πράγματά μας και βγήκαμε τρέχοντας από την τάξη. Όλοι εκτός από τη Ζάνα. Η Ζάνα καθόταν ακόμη στο θρανίο της και έκανε κάτι, κοιτώντας δεξιά και αριστερά μήπως την βλέπουνε. Εγώ κρύφτηκα πίσω από την πόρτα και προσπαθούσα να καταλάβω τι κάνει.
    Στην αίθουσα ήταν και η κυρία η οποία περίμενε νευρικά τη Ζάνα, γιατί ήθελε να κλειδώσει την πόρτα. Κάποια στιγμή την πλησίασε αγανακτισμένη και μόλις είδε τι κάνει, έγινε έξαλλη και την πήγε στο γραφείο του διευθυντή. Μπήκαν μέσα και έκλεισαν την πόρτα. Εγώ απορημένη για το τι έγινε έτρεξα πίσω τους στις μύτες των ποδιών μου, για να μη με καταλάβουν και στήθηκα έξω από την πόρτα του διευθυντή. Τι να έγινε άραγε, αναρωτιόμουν! Άκουσα τον διευθυντή να στριγγλίζει... Δεν καταλάβαινα τι έλεγε, γιατί η φωνή του συνοδευόταν από τη φωνή της καθηγήτριας και τα λόγια δεν ακούγονταν καθαρά. Μέσα σε όλη η φασαρία το μόνο που κατάλαβα ήταν ότι μιλούσαν για ένα κινητό.
    Μετά από ώρα βγήκε η Ζάνα από το γραφείο αναψοκοκκινισμένη και κλαμένη. Τη ρώτησα τι έγινε αλλά δεν μου απάντησε, έφυγε τρέχοντας. Χμμμ! Τώρα είναι και αυτή ύποπτη σκέφτηκα, ίσως την έπιασαν με κλεμμένο κινητό. Περίεργο όμως! Η Ζάνα είναι πολύ ήσυχο κορίτσι. Δεν ξέρω τι να σκεφτώ...Τα «χτυπήματα» σχετικά με το θέμα είναι απανωτά. Οι ύποπτοι τώρα είναι τρεις, η Ζάνα, ο Ρόμπερτ και ο Τζάστην. Πού θα μου πάει. Θα τους ξεσκεπάσω!
    Την τρίτη ώρα είχαμε κενό, όλοι ήμασταν στην αυλή με τις τσάντες. Έπρεπε από κάπου να αρχίσω. Πλησίασα λοιπόν τον Ρόμπερτ και του μιλούσα πολύ φιλικά, ώστε να τον κάνω να μου ανοιχτεί. Μια και δεν είχε φίλους, αυτό δεν ήταν τόσο δύσκολο, αν και δεν ήταν σωστό. Έπρεπε να δράσω γρήγορα, γιατί το θέμα άρχισε να ξεφεύγει. Κάποιοι από εμάς βρήκαμε σημειωματάκια στις τσάντες μας που έγραφαν «είμαι ο Χ... όποιος από σας τολμήσει να ασχοληθεί με τα κλεμμένα αντικείμενα θα πεθάνει»

    Λυδία Τουλουμίδου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. β' μέρος

      Έτσι πλησίασα τον Ρόμπερτ δήθεν φιλικά και αυτός μέσα σε λίγη ώρα ένιωσε πολύ άνετα μαζί μου και άρχισε να μου μιλάει. Μου είπε ότι τα οικονομικά στο σπίτι τους ήταν άθλια, οι γονείς του ήταν άνεργοι και δεν είχε δυνατότητα ούτε ένα στυλό να αγοράσει, γι’ αυτό, όταν του ζητούσα στυλό, έκανε πως δεν άκουγε. Τον αγκάλιασα με πραγματική αγάπη και τον ρώτησα γιατί δε το έλεγε τόσο καιρό. Αυτός μου απάντησε ότι όταν το είπε στο δημοτικό σε κάποιον συμμαθητή του, το έμαθε όλο το σχολείο, τον φώναζαν φουκαρά και δεν του έκαναν παρέα....Ένιωσα τόσο άσχημα... Τον αγκάλιασα και του υποσχέθηκα ότι δε θα διαδώσω το μυστικό του και θα τον βοηθήσω όσο μπορώ...
      Τώρα μου έμειναν δυο ύποπτοι ο Τζάστην και η Ζάνα. Έπρεπε να ξεσκεπάσω τον κλέφτη...Έτρεξα στην αυλή να βρω τον Τζάστην αλλά δεν ήταν πουθενά. Έτσι σκέφτηκα να ψάξω στο κτίριο αρχίζοντας από το υπόγειο. Κατέβηκα λοιπόν ένα ένα τα γεμάτα σκόνη σκαλιά και έφτασα σε ένα αραχνιασμένο μέρος που βρίσκεται στο υπόγειο πίσω από τις τουαλέτες. Συνέχισα να περπατάω ώσπου άκουσα μια φωνή. Ακολούθησα τη φωνή. Σε μια γωνία άκουσα πιο καθαρά μια γυναικεία φωνή. Τέντωσα τα αυτιά μου και έσκυψα, λυγίζοντας τα πόδια μου και γέρνοντας το σώμα μου προς το σημείο που άκουσα τη φωνή. Τώρα ακουγόταν καθαρά. Είδα μια γυναικεία φιγούρα να μιλάει στο τηλέφωνο και να λέει «έχω πάρει μα κασετίνα, δυο σβήστρες και τρία στυλό». Βρήκα την ένοχη, σκέφτηκα όλο χαρά! Ποια ήταν όμως; Στο σημείο που ήτανε δεν έβλεπα παρά μόνο μια φιγούρα. Με βιαστικές κινήσεις έβγαλα το κινητό μου και την ηχογράφησα. Η φωνή της μου ήταν τόσο γνωστή. Περίμενα με κομμένη ανάσα να γυρίσει, για να δω ποια είναι. Μόλις τελείωσε το τηλεφώνημα, γύρισε απότομα. ΣΟΚΑΡΙΣΤΗΚΑ! Ήταν η καθηγήτρια που πήγε τη Ζάνα στον διευθυντή! Δεν το πίστευα! Ευτυχώς δε με είδε. Τη φωτογράφισα και έφυγα τρέχοντας. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι έκανα λάθος. Στην αυλή συνάντησα τον Τζάστην. Έτσι θυμωμένη όπως ήμουν, τον ρώτησα πού βρίσκει τόσα στυλό και μολύβια καθημερινά! Αυτός γεμάτος χαρά μου απάντησε ότι οι γονείς του είχαν κερδίσει ένα μεγάλο ποσό στο λαχείο και έτσι αγοράζει ό,τι θέλει κάθε μέρα. Έκανα να φύγω αλλά με σταμάτησε και με ρώτησε εάν έμαθα τα νέα για τη Ζάνα. Η άλλη μου ύποπτη σκέφτηκα. Του απάντησα ότι δεν ξέρω τίποτα. Ο Τζάστην δίσταζε στην αρχή αλλά μετά μου είπε ότι η καθηγήτριά μας έπιασε τη Ζάνα να στέλνει μήνυμα από το κινητό της και την πήγε στο διευθυντή με αποτέλεσμα να της πάρουν το κινητό και να της δώσουν τρεις μέρες αποβολή. Τώρα ήμουν σίγουρη. Οι ύποπτοι συμμαθητές μου δεν ήταν ένοχοι. Αυτός που κλέβει στο σχολείο ήταν η καθηγήτριά μας!
      Πήρα μια βαθιά ανάσα και αποφάσισα να πάω στο γραφείο του διευθυντή και να του δείξω την καθηγήτρια στο κινητό μου....
      Χτύπησα την πόρτα και μπήκα στο γραφείο του, του ανέφερα αυτά που ξέρω και του έδειξα τις αποδείξεις που είχα. Αυτός έμεινε άναυδος. Μου ζήτησε ευγενικά να περιμένω έξω, ώσπου να με φωνάξει. Σε λίγο είδα την καθηγήτρια να μπαίνει στο γραφείο του διευθυντή. Ακούστηκαν φωνές. Δεν με ενδιέφερε τι έλεγαν· απλά περίμενα. Κάποια στιγμή άνοιξε η πόρτα και με φώναξαν μέσα. Η καθηγήτρια άρχισε να φωνάζει και να λέει ότι δεν είναι δυνατόν να δίνουν σημασία σε αυτά που λέει ένα παιδί. Όταν όμως είδε τη φωτογραφία της στο κινητό μου και άκουσε τη συνομιλία που είχα ηχογραφήσει, έκανε σαν τρελή! Παραδέχθηκε ότι έκλεβε και απειλούσε ότι θα το ξανακάνει. Μιλούσε άσχημα στον διευθυντή και σε μένα. Ο διευθυντής μου ζήτησε να φύγω.



      Πριν από λίγο ο διευθυντής μας μάζεψε όλους στην αυλή και μας ανακοίνωσε ότι η καθηγήτριά μας έφυγε από το σχολείο. Μετά μας είπε το λόγο που έφυγε. Στο τέλος φώναξε το όνομά μου, μου ζήτησε να πάω στα σκαλιά, εκεί που λέμε προσευχή, και τότε ανακοίνωσε στα παιδιά ότι εγώ κατάφερα να ανακαλύψω τα καμώματα της καθηγήτριας. Τα παιδιά με χειροκρότησαν. Ήρθαν κοντά μου, με αγκάλιαζαν, με φιλούσαν και μου έδιναν συγχαρητήρια! Ένιωσα πολύ περήφανη για τον εαυτό μου!
      Έτσι λύθηκε οριστικά το μυστήριο των κλεμμένων αντικειμένων και συνεχίσαμε τη σχολική χρονιά μας χωρίς άλλα προβλήματα.


      Λυδία Τουλουμίδου

      Διαγραφή
    2. Μπράβο, Λυδία, εξαιρετική ιστορία.

      Ο δάσκαλος

      Διαγραφή
    3. Μια φόρα και έναν καιρό καθώς περνούσα από το σχολείο το βραδύ για να πάω στο σπίτι για τι είχα βγει με τούς φίλους μου, είδα έναν άντρα να βγαίνει από την πόρτα του σχολείου και προσπάθησα να δω την φάτσα του αλλά φορούσε μάσκα , τα ρούχα ώμος που φορούσε φαίνονταν ξεκάθαρα . Την άλλη μέρα που πήγα στο σχολείο στην προσεχή άκουσα τον διευθυντή να λέει πώς κλαπήκαν 2 λαπτόπ από το γραφείο του και όποιος είδε κάτι να έρθει την πρώτη ώρα μέσα στο γραφείο του και να περιγράψει τον κλεφτή .Τότε εγώ μόλις το άκουσα πήγα στο γραφείο του διευθυντή .Μπήκα μέσα ο διευθυντής κατάλαβε πώς εγώ κάτι ήξερα και μου είπε να περιγράψω τον κλεφτή . Εγώ του είπα πώς δεν μπορούσα να του περιγράψω το πρόσωπο γιατί φορούσε μάσκα , αλλά στο σώμα ήταν πολύ ψηλός και γεροδεμένος φορούσε μαύρα ρούχα και ένα μπλε σκούρο παπούτσι. Ο διευθυντής μόλις τα άκουσε όλα αυτά με είπε να πάω στην τάξη μου και πώς τον βοήθησα πολύ με τις πληροφορίες μου . Μόλις άνοιξα την ξύλινη πόρτα τις τάξης μου και μπήκα μέσα όλοι με ρώτησαν ξανά γιατί πήγα στον διευθυντή και πώς είναι το γραφείο του γιατί κανένας άλλος μαθητής δεν είχε πάει .Μόλις θα τους τα έλεγα χτύπησε το κουδούνι για έξω και βγήκαμε όλοι τρέχοντας διάλυμα ,ο κολλητός μου με ξανά ρώτησε πώς είναι το γραφείο του διευθυντή και εγώ το απάντησα πώς είναι ένας μικρός χώρος με ένα γραφείο και μια βιβλιοθήκη με πόλους φάκελους επίσης του είπα πώς το χρώμα του τοίχου ήταν άσπρο .Την άλλη μέρα που πήγα στο σχολείο ο διευθυντής είχε δόση τις πληροφορίες μου στην αστυνομία και η αστυνομία έψαχνε για ίχνη γιατί η πληροφορίες που είχα δόση εγώ δεν τους έκαναν και πολύ μεγάλη δουλεία .Μετά από μεγάλες προσπάθειες η αστυνομία βρήκε αποτυπώματα στο γραφείο του διευθυντή αλλά οπός αποδείχτηκε τα αποτυπώματα δεν ήταν του κλεφτή αλλά του διευθυντή γιατί ο κλεφτής ήταν πολύ προσεκτικός και δεν είχε αφήσει κανένα ίχνος και για αυτό η αστυνομία δεν τον βρήκε ποτέ.


      Κρίστι Τσάμι

      Διαγραφή
    4. Μπραβο κρίστι πολύ ωραία ιστορία!

      Λυδία Τουλουμίδου

      Διαγραφή
  3. Έγκλημα στο σχολείο
    Την τελευταία Κυριακή του περασμένου Οκτώβρη 2 ληστές διέρρηξαν το σχολείο μας. Όπως αποδείχτηκε, έκλεψαν 50 θρανία και 100 καρέκλες. Κατά τύχη περνούσα έξω από το σχολείο μας την ώρα της ληστείας. Είδα την κεντρική πόρτα ανοιχτή. Αμέσως θορυβήθηκα. Σκέφτηκα να μπω μέσα στο κτήριο για να δω τι συμβαίνει. Άλλα τη στιγμή που ήμουν έτοιμος να εισέλθω στο κτήριο είδα δυο άνδρες να βγαίνουν από το σχολείο. Κρύφτηκα πίσω από ένα χαμηλό τοίχο και παρατηρούσα με μεγάλη προσοχή τις κινήσεις τους. Είχε αρχίσει να σουρουπώνει αλλά το φώς μου επέτρεπε να βλέπω καθαρά τα πάντα.
    Ο ένας ήταν γεροδεμένος, τριαντάρης, ψηλός, εύσωμος, με μεγάλο ωοειδές κεφάλι. Είχε κοντά, ίσια, μαύρα μαλλιά. Το μέτωπό του ήταν πλατύ. Τα μάτια του ήταν καστανά, σχιστά και αστραφτερά. Είχε παχιά φρύδια, μεγάλη μύτη, σαρκώδη χείλη, μυτερό πηγούνι και ο λαιμός του ήταν μακρύς, όπως είπα στον αστυνομικό που με ρωτούσε λίγη ώρα αργότερα.
    Ο άλλος ήταν μικρόσωμος, εικοσάρης, κοντός, αδύναμος, με μικρό στρόγγυλο κεφάλι. Είχε μακριά, σπαστά, ξανθά μαλλιά. Το μέτωπό του ήταν στενό. Τα μάτια του ήταν μαύρα, αμυγδαλωτά και υγρά. Είχε λεπτά φρύδια, μικρή μύτη, στενά χείλη, τετράγωνο πηγούνι και ο λαιμός του ήταν λεπτός, όπως τον περιέγραψα στον αστυνομικό.
    Το σχολείο μας ήταν πολύ μεγάλο για να βρουν οι αστυνομικοί από ποιες αίθουσες κλάπηκαν τα θρανία και οι καρέκλες. Έχει συνολικά 36 αίθουσες και οι ληστές δυστυχώς πήραν λίγα θρανία από όλες τις αίθουσες για να μη καταλάβουν οι αστυνόμοι από ποια αίθουσα τα έκλεψαν. Έτσι οι αστυνομικοί έπρεπε να πάρουν δαχτυλικά αποτυπώματα από όλες τι αίθουσες που υπήρχαν στο σχολείο. Άρα, από 36 αίθουσες που βρίσκονταν σε 3 διαφορετικούς ορόφους. Θα ήταν πολύ χρονοβόρο αν δεν είχα θυμηθεί ότι οι ληστές μετέφεραν τα θρανία και τις καρέκλες με 2 φορτηγάκια μια γνωστής εταιρείας. Οπότε οι αστυνόμοι πήγαν και ανέκριναν τον ιδιοκτήτη της εταιρείας και έμαθαν ανακάλυψαν ποιοι ήταν οι υπάλληλοι που διέπραξαν την κλοπή. Ο ένας ήταν άνεργος δάσκαλος που εργαζόταν ως οδηγός στην εταιρεία και ο δεύτερος, που ήταν ο βοηθός του, ήταν ακόμη φοιτητής. Στόχος τους ήταν να ανοίξουν ένα φροντιστήριο αλλά δεν είχαν κεφάλαια για να επενδύσουν.
    Τελικά οι δύο ληστές απολύθηκαν από την εταιρία, τα θρανία και οι καρέκλες επιστράφηκαν στο σχολείο. Αλλά την επόμενη μέρα έπεισα όλους τους μαθητές του σχολείου και τον διευθυντή να μη δικαστούν οι ληστές. Ο διευθυντής μας άκουσε με προσοχή και συμφώνησε ότι δεν ήταν συνηθισμένοι εγκληματίες. Το σχολείο δεν επέβαλε τελικά μήνυση εναντίον τους. Όλα συνεχίστηκαν κανονικά ακόμη και στη ζωή των ληστών, που έμειναν μόνο 2-3 μέρες στο κρατητήριο. Αλλά εγώ έγινα διάσημος στο σχολείο μου, ο διευθυντής με επαίνεσε και οι φίλοι μου έκτοτε με φωνάζουν ‘ντετέκτιβ’!!!!!

    Κωνσταντίνος Τσιρκινίδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράφετε τα σχόλιά σας με ελληνικούς χαρακτήρες. Έχουμε και μια αξιοπρέπεια.
Για λόγους ασφαλείας το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί μετά από τη σχετική θεώρηση.