Το πιο μεγάλο ψέμα

Γράψτε μια ιστορία με τα πιο μεγάλα ψέματα.


4 σχόλια:

  1. Ήταν ημέρα Κυριακή και ήταν η σειρά μου να ψωνήσω για την οικογένειά μου η οποία αποτελούταν από 5 μέλη,τον αδελφό μου τον Μήτσο το μικρό ψαράκι,την αδελφή μου την Ντίνα το γουρουνάκι και τους γονείς μου.Ο πατέρας μου ήταν καλικάντζαρος και η μαμά μου ήταν ο ΑΪ Βασίλης. Έτσι σηκώθηκα πρωί πρωί και αφού έπλυνα τα μούτρα μου με το καινούργιο σαπούνι που αγόρασε ο μπαμπάς μου την προηγούμενη εβδομάδα και ήταν φτιαγμένο από εμετό φάλαινας,ντύθηκα και ξεκίνησα για το σούπερ μάρκετ. Στον δρόμο κάτι παράξενο είδα να συμβαίνει. Μία γάτα όρμηξε σε ένα ποντίκι και το καταβρόχθησε. Και λέω παράξενο για δύο λόγους. Πρώτον και κύριον εμείς έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε ποντίκια να τρώνε γάτες και δεύτερον εντυπωσιάστηκα πως ένα τόσο μικρό πλασματάκι μπόρεσε και έφαγε ολόκληρο ποντίκαρο. Βέβαια δεν έκατσα με τα χέρια σταυρωμένα. Το έβαλα στα πόδια γιατί εμείς οι ελέφαντες φοβόμαστε πολύ τις γάτες. Μετά από λίγη ώρα έφτασα στο σούπερ μάρκετ. Μπήκα απο την είσοδο και χωρίς να το καταλάβω βρέθηκα σε άλλον κόσμο. Εκεί υπήρχαν συντριβάνια με λαχταριστή μους σοκολάτας, καταράκτες φτιαγμένοι από λιωμένα παγωτά και σύννεφα που έριχναν ζαχαρωτά. Για μένα ήταν σαν παράδεισος παρόλο που ήταν αληθινό. Έτσι αποφάσισα να μείνω εκεί για πάντα αφού δεν με απασχολούσε καθόλου το γεγονός που δεν θα ξαναέβλεπα την οικογένειά μου που ούτως ή άλλως έψαχνα τρόπο να τους ξεφορτωθώ.


    ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΡΙΚΑΛΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπράβο, Χρήστο!
    Ευχαριστώ που το ανέβασες!

    Ο δάσκαλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μια μερα εγω και η κολλητη μου ειπαμε να βγουμε βολτα,κατω στην παραλια,ηπιαμε μιλισαμε καναμε και καμια βολτιτσα και φυγαμε για τα σπιτια μας.Ωραια ηταν!Ομως δεν ειχα ρωτησει την μαμα μου για να βγω ετσι μολις πηγα σπιτι αρχισε να μου λεει που εισουνα;Επειδη ειχαμε παρει πριν απο τρεις ημερες βαθμους και δεν ηταν τοσο ευχαριστημενη.Ετσι επρεπε να πω ενα μικρο ψεματακι.Της ειπα πως επρεπε να κανουμε μια εργασια μαζι με τους συμμαθητες μου,η κυρια μου ειχε πει πως επρεπε να παω αναγκαστηκα!Νομιζα πως η μαμα θα με πιστευε,ομως αρχισε να κανει χιλιες ερωτησεις! Γιατι δεν με πηρες τηλεφωνο;Γιατι δεν ειχες παρει το δικο σου;Που τα βρηκα τα λεφτα και πολλα αλλα!Της απαντησα σε ολες..ομως παλι αρχισε να λεει:Γιατι το ενα,γιατι το αλλο!Ετσι αναγκαστικα να της πω ολη την αληθεια!Η μαμα μου ειπε πως εκανε τοσες ερωτησεις για να με αναγκασει να πω την πραγματικη αληθεια.Αν και ειχε θυμωσει εγω της υποσχεθηκα πως δεν θα ξαναπω ψεματα!Ομως εγω δεν το εννουσα..


    Βιργινια Πρεντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ένα μεγάλο ψέμα

    Ένας ξάδελφός μου συνήθιζε να λέει πολλά ψέματα, όταν ήταν μικρός. Σήμερα που έχει πια τελειώσει το πανεπιστήμιο, περιγράφει συχνά το μεγαλύτερο ψέμα του, το οποίο του έμεινε αξέχαστο.
    Μια μέρα είχε ξοδέψει το χαρτζιλίκι που του άφηνε καθημερινά ο πατέρας του αλλά ήθελε και άλλα χρήματα για να πάρει το απόγευμα παγωτό. Γι αυτό αποφάσισε να ισχυριστεί ότι δεν είχε βρει το χαρτονόμισμά του πάνω στο ψυγείο, όπου το τοποθετούσε πάντα ο πατέρας του. Άρχιζε να φωνάζει λοιπόν ότι κάποιος του πήρε τα χρήματα. Ήρθε η μητέρα του και τον ρώτησε τι συμβαίνει. Εκείνος συνέχισε να διαμαρτύρεται έντονα τόσο που σχεδόν δάκρυσε.
    Το μεσημέρι που επέστρεψε ο πατέρας του, αυτός συνέχιζε να κάνει φασαρία. Ο πατέρας φώναξε όλα τα μέλη της οικογένειας, δηλαδή τη σύζυγό του, το ψεύτη ξάδελφο και τα άλλα δύο παιδιά του. Με ήρεμη φωνή ρώτησε έναν έναν αν είχε πάρει το χαρτζιλίκι που υποτίθεται ότι είχε χαθεί. Όλοι απάντησαν αρνητικά. Τότε ο πατέρας στράφηκε χαμογελώντας στο γιο του που ισχυριζόταν ότι κάποιος του είχε στερήσει τα χρήματά του και του είπε: «βρε παιδί μου, αν τυχόν πήρες και ξόδεψες τα χρήματα, μη ψάχνουμε κλέφτη στην οικογένεια. Πες το για να σου δώσω και άλλο χαρτζιλίκι». Τότε ο ψεύτης ξάδελφός μου ενθουσιάστηκε, γιατί νόμιζε ότι πέτυχε το στόχο του. Μόλις παραδέχθηκε το ψέμα του, πριν ακόμη προλάβει να τελειώσει τη φράση του, ο πατέρας του έδωσε ένα δυνατό χαστούκι, που θα το θυμάται σε όλη του τη ζωή.
    Αυτό ήταν το τελευταίο ψέμα του, όπως λέει ο ίδιος σήμερα σε εμάς τα μικρότερα ξαδέλφια του. Η αιτία δεν ήταν ότι δεν πήρε χαρτζιλίκι για ένα μήνα αλλά ότι ήταν το πρώτο χαστούκι που του είχε δώσει ποτέ ο πατέρας του, και ο ίδιος συνειδητοποίησε την ίδια κιόλας στιγμή ότι του χρειαζόταν.

    Κωνσταντίνος Τσρικινίδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράφετε τα σχόλιά σας με ελληνικούς χαρακτήρες. Έχουμε και μια αξιοπρέπεια.
Για λόγους ασφαλείας το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί μετά από τη σχετική θεώρηση.